Professir's profileโ ล ก นี้ มี ป า ติ ...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    10/11/2007

    ข้อคิดดีอยากให้อ่าน

    เอนทรี่ นี้อาจจะไม่ตรงกับเรื่อง ad เท่าไร
    แต่เจอวิธีคิดแบบ positive thinking
    จาก forward mail มา อ่านแล้วดีทีเดียว
    เหมาะกับคนทำงาน (ขอโทษด้วย ที่ผมไม่รู้ทีมาว่าใครเขียน
    หรือ หากให้รู้ว่าท่านใดเขียนบทความต่อไปนี้
    คอมเม้นท์บอกกันได้นะคับ )

    และเหมาะกับ บลอคนี้ดี
    ที่ผมอยากให้บลอคนี้เป็น inspiration sharing blog

    เริ่มเลยดีกว่า

    กำลังใจให้กับคนทำงานในภาวะเศรษฐกิจแบบนี้
    วิธีคิดแบบ แยกเงินเดือนเป็น 4 ส่วน
    ผมเห็นเพื่อนๆ หลายๆ คนกลุ้มใจ ไม่มีความสุขในการทำงาน

    ส่วนมากถ้าหางานใหม่กันได้ ก็ดีไป แต่ถ้าหาไม่ได้
    จะทำอย่างไรในเมื่อเราต้องทำงานนั้นอยู่แล้ว
    เรามีทางเลือกสองทาง

    1. คือ...ทำงานไปอย่างไม่มีความสุข

    2. หาวิธีทำงานไปอย่างมีความสุข หรือ ทุกข์น้อยลง

    ที่ผมจะเขียนนี้ จะเป็นกรณีของแบบที่สอง
    เรามาเปลี่ยนวิธีคิดกันดูซะหน่อย...
    เผื่อว่าเราจะได้ทำงานอย่างมีความสุขมากขึ้น
    เข้าใจโลกมากขึ้น และทุกข์ก็น้อยลง

    *** คิดซะว่า...ถ้าได้เงินเดือนมา
    ให้แยกเป็น 4 ส่วนเท่าๆ กัน
    และเงินแต่ละส่วน...บริษัทเขาจ้างให้เรามาทำงานตามแบบฉบับนี้

    1. เงินเดือนส่วนแรก เขาจ้างมาให้คุณรับฟังคำตำหนิ
    ต่อว่า ทนกับอารมณ์ของเจ้านาย

    2. เงินเดือนส่วนที่สอง เขาจ้างมาให้คุณรับฟังคำตำหนิ
    ต่อว่า ความจุกจิก งี่เง่า ของลูกค้า

    3. เงินเดือนส่วนที่สาม เขาจ้างมาให้คุณ
    รับฟังการติฉิน นินทา อิจฉา ริษยา งี่เง่า
    กักขฬะ ของเพื่อนร่วมงานบางคน

    4. เงินส่วนที่ 4 นี้เอง ที่เป็นเงินเดือน
    ที่เขาจ้างมาทำงานในหน้าที่ที่คุณรับผิดชอบ

    ดังนั้น ถ้าเจอปัญหาเจ้านาย ให้ลองคิดดูว่า
    ให้ลดเงินเดือนตัวเอง 25%
    แล้วเจ้านายไม่บ่นว่า น่ะเอาไหม?

    ให้ลดเงินเดือนตัวเอง 25% ให้เจอลูกค้าแสนดี
    น่ะเอาไหม?

    ให้ลดเงินเดือนตัวเอง 25%
    ให้เจอแต่เพื่อนร่วมงานดีๆ น่ะเอาไหม?

    ลดไปลดมา ได้ทุกอย่างดีหมด
    แต่เงินเหลืออยู่แค่ 25% ของเงินเดือนปัจจุบัน
    คุณเอาไหม?

    ลองใช้วิธีคิดแบบนี้นะครับ เผลอๆ
    หลายคนอาจจะบอกว่า

    "อย่างนี้ให้เจ้านายด่าเพิ่มสองเท่า
    แล้วขึ้นเงินเดือนให้ฉัน 25% ก็เอานะ"

    "จิต" และ ความคิดคนเราเป็นเรื่องสำคัญนะครับ
    อย่าปล่อยเวลาในชีวิตให้ความคิด

    ของคุณเป็นลบ หรือคิดแต่ในแง่ร้าย

    ......... เพราะความคิดของคุณ
    ก็เหมือนฟิล์มภาพยนตร์ เรื่องราวที่เกิดขึ้นในชีวิต
    คุณ คือ ภาพฉายที่ออกมาจากฟิล์ม
    หากคิดในแง่ร้าย คุณก็จะเจอแต่แง่ร้ายๆ
    *** ฟิล์มเป็นอย่างไร...ภาพที่ฉายก็ออกมาก็เป็นแบบนั้น!!

    คุณลองคิดดูว่า ถ้าคุณไปสัมภาษณ์งาน แล้วคิดว่ายังงัยก็ไม่ได้ - แววหน้า สีหน้า

    ความกังวล และความมั่นใจ จะเกิดขึ้นทันที

    *** เห็นมั้ยล่ะครับ...ว่าทุกอย่างเกิดจากความคิดของตัวเราเองทั้งนั้น

    เพราะอย่างนั้นเรามามองเรื่องแย่ๆ ร้ายๆ ให้เป็นแง่บวกกันดีกว่า

    ... ผลดี ก็คือ สุขภาพจิตของเราเองนะครับพี่น้อง!!


    จบ... ใครที่ชอบยินดี ก๊อปไปส่งต่อได้เลยนะคับ
    หรือมาคอมเม้นท์หาว่าคุณมีวิธีคิด แบบนี้
    ด้วยวิธีการไหนบ้าง  มาแชร์กันได้นะคับ

    Comments

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://pariwich.spaces.live.com/blog/cns!DE2E194C2B815298!659.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None